دکتر زهرا عاصمی

1-      سلام .خسته نباشید . سال نو بر شما مبارک .. من فرزندی دارم کلاس هفتم (پسر) متاسفانه هر چه من و پدرش پیگیری می کنیم و تشویق وتنبیه و تهدید و دقت در وضع تحصیلی اش. ولی روز به روز  لجبازی و بی تفاوتی اش نسبت به درس بیشتر می شود . گاهی اوقات به همین خاطر ، روابط من وپدرش نیز متشنج می شود . چه راهنمایی می کنید ؟ متشکرم

با سلام و آرزوی سلامتی و تبریک متقابل سال جدید خدمت شما والدین محترم ؛ ابتدا توجه داشته باشید که دانش آموزان عزیز ، یک و نیم سال تحصیلی است که در شرایط  خاص کرونایی به سر می برند و تقریبا هیچ کسی آمادگی مواجهه با آموزش صرفا مجازی را نداشت ، و الان بخش زیادی از والدین و فرزندان ، و حتی خود معلمین نیز در این اوضاع گرفتار تغییرات ناخواسته ای مثل بی انگیزه شدن وهمچنین خستگی و فرسودگی شده اند. پس نگران نباشید .این تغییرات قابل انتظار است .

اما نکته مهم و عمومی این است که غالبا پدران و مادران سختگیر و سرزنش کننده، با تذکرهای زیاد برای درس خواندن و یا ایجاد فشار، فقط دل زدگی و اضطراب برای فرزند خود ایجاد می کنند. و اضطراب درس خواندن وقتی به حد افراط رسید، تبدیل به بی تفاوتی در فرزند ما می شود. لذا کمی از وی فاصله بگیرید  و فقط وقتی حضور فعال داشته باشید که  نیاز به تحسین و تایید و تشویق دارد. به تلاش فرزند خود برای درس خواندنِ تدریجی توجه کنید و برای هر حرکت مثبت او، تحسینی درخور بیان کنید. همیشه این فرمول را در والدگری خود داشته باشید که بچه ها با تحسین پیشرفت می کنند و با تهدید درمانده می شوند. همچنین یادتان باشد همه توانایی ها و استعدادها در فضای آرام و عاری از تشنج رشد می کند. موفق باشید .

 

2-      سلام. ضمن تشکر ، ما زوجینی هستیم که فرزند دوم ما سه ماه است متولد شده و فرزند اول 9 سال دارد. با اینکه پسرم خیلی منطقی است وتا حالا هیچ مشکلی نداشته ایم و خیلی هم خوش خلق بود و قبل از دنیا آمدن این نوزاد ، خیلی از آمدنش خوشحال بود ولی از بعد تولدش ، بسیار تحریک پذیر و لجباز و عصبی شده و خودش را از ما یا از بغل پدرش می کند ، و رفتارهایی می کند که اصلا متناسب سنش نیست . واقعا اوضاع زندگی مان مختل شده است . راه صحیح برخورد را لطفا توضیح دهید . متشکرم

سلام و عرض تبریک پیشاپیش سال جدید و تولد نوزاد دلبندتان دارم . تقاضا می کنم موارد زیر را به دقت بخوانید:

  در هنگام ورود نوزاد و فرزند دوم، مشکلاتی برای فرزند اول به وجود خواهد آمد که از دست والدین خارج است اما با دانستن و آگاهی نسبت به این واکنش‌ها می‌توان آنها را به موقع شناخت و برخورد مناسب را جهت کاهش واکنش‌های کودک اول به کار برد. تولد  نوزاد جدید  تاثیرات زیادی بر کل خانواده به ویژه فرزند اول دارد. مخصوصا در ماه های اول پس از تولد که شما شدیدا درگیر شیر دادن، عوض کردن پوشک، کوهی از لباس هایی که باید شسته شوند ، ‌مهمانان و شب های بی خوابی هستید،‌ خیلی زود از توجه به فرزند بزرگتر غافل می شوید. این در حالی است که فرزند اول مدتی تنها فرزند خانواده بوده است و در آن مدت تمام توجه والدین را به خود اختصاص می داده و با تولد فرزند دوم، این حالت ناگهان از بین می رود. کودکان در مقابل ورود نوزاد جدید واکنش‌های متفاوتی نشان می‌دهند. مثل لجبازی ،  قشقرق به پا کردن ،  تحریک پذیری ،  رفتار خشن با شیرخوار مانند محکم بغل کردن، ضربه زدن، نیشگون گرفتن، ،  چسبندگی به مادر و اضطراب جدایی ،  مشکلات مربوط به توالت رفتن ، خواب ، غذا خوردن  و ....

یادتان باشد بسیاری از واکنشهای وی طبیعی است و شما نمی توانید از همه واکنش های منفی او جلوگیری کنید. ولی با توجه به اینکه فرزندتان پسر است پدرمحترم  نقش مهمی در این زمینه می توانند ایفا کنند  واینکه او را خوب سرگرم کنند. ممکن است مادر در این شرایط (بر اثر خستگی) سختگیر و متوقع بشود ولی پدر می تواند تعادل را برقرار کند. خودتان را برای واکنش‌های کودک آماده کنید ، در ازای هیچ کدام از رفتارهایش او را سرزنش و یا تنبیه نکنید  به جای آن هنگام انجام رفتار مناسب او را تشویق کنید و مدت زمان بیشتری را با او بگذرانید. همچنین  او را در ابراز احساس هایش آزاد بگذارید مثلا اگر می‌گوید “نوزاد  را دوست ندارم” به او القا نکنید که  این احساس بد است بلکه به او اجازه ابراز احساس خود، حتی احساسات منفي را بدهید. با او مجادله نکنید و با نامطلوب بودن حضور یک نوزاد جدید در جمع خانوادگی در بعضی مواقع موافقت کنید . و سعی کنید کودک بزرگتر را خیلی تنها نگذارید مثلا اگر بیش از ۳۰ دقیقه آرام مانده است به کنار او بروید   با او باشید و  با وی وقت بگذرانید .

موفق باشید .عاقبت فرزندانتان بخیر انشالله .

سارا گنجعلیشاهی 

کتاب "ازدواج بدون شکست" توسط دکتر ویلیام گلسر بنیانگذار نظریه  انتخاب با همکاری همسرش کارلین نوشته شده است. مترجم این کتاب دکتر علی صاحبی مربی ارشد و عضو هیئت علمی موسسه گلسر(glasser) و موسس مرکز آموزش واقعیت درمانی ایران است.

دکتر زهرا عاصمی 
1-سلام . خسته نباشید . متشکرم از مطالب کاربردی این صفحه .من کودکی 4 ساله دارم ، از پارسال که قبل از کرونا مهد می رفت خیلی فحش دادن رو یاد گرفته و در موقعیتهای مختلف استفاده میکند و مایه خجالت ما والدین میشود . لطفا راهنمایی بفرمایید .

دکتر زهرا عاصمی 

1-      سلام.خسته نباشید . من جوانی 19 ساله هستم .بیشتر از سه هفته است با دخترخانمی آشنا شده ام که در همان نگاه اول (دربازار) عاشق شده ام. هر دو خانواده مخالف ادامه ارتباط و ازدواج ما هستند . و می گویند عشق در یک نگاه دلیلی بر ازدواج نمی شود .

  • دکتر زهرا عاصمی 
  • سلام . وقت همه شما که برای این هفته نامه زحمت می کشید درد نکند . خیلی کامل و عالی است . من می خواهم از خانم دکتر بپرسم که چرا زندگی های زوجین که با این همه عشق آغاز می شود بزودی دچار سردی و حتی تنش و شاید طلاق شود ؟ خودم نیز مصداق همین مساله هستم . مایلم بدانم  چرا زندگی های مشترک سرد می شوند؟ چه راهکاری پیشنهاد می فرمایید ؟؟ متشکرم

 

 

سلام و درود و سپاس متقابل خدمت شما همراه وفادار و عزیز .

به نکته خوب و عمومی اشاره کردید . دقت کنید زوجین در روز های اول آشنایی کارهایی انجام می دهند که کمک کننده اند و رابطه را گرم می کند  مثل توجه به ظاهر و آراستگی و تنوع  ،  لحن صحبت ،   مراقبت رفتار ،  از هم سراغ گرفتن ، مهرورزی های کلامی و غیر کلامی ، و ....

اگر به انجام آن کارها ادامه دهیم رابطه به همان صورت باقی می ماند.ولی بسیاری از ما غالبا بعد ازدواج ،به این عوامل مهم بی توجه می شویم .از طرفی ما انسان ها هرگاه ازلحاظ عاطفی تغذیه نشویم ، به دنبال منابع دیگر می رویم مثل کار، روابط دوستی  و ....

 

طراوت در زندگی زناشویی یکی از موارد مهم  و مورد توجه زن و شوهر باید قرار بگیرد .همانطور که بالا ذکر شد توجه به امور زیر و مراقبت از این موارد ، این طراوت را تامین میکند . انشالله

اهمیت ظاهر ، تنوع و تغییر آن / ابراز دوست داشتن ، احترام گذاشتن /  توجه به سلامت روانی و سلامت جسمی یکدیگر /  داشتن ارتباطات اجتماعی / مسافرت با بستگان و دوستان /  مشارکت کردن کلیه افراد خانواده برای طرح های مشترک مثل خانه تکانی ،مهمانی دادن و..../  توجه به هنر (یادگیری ، استفاده و اجرا)  / هدیه دادن به یکدیگر ، بدون دلیل یا با دلیل /  داشتن اعتقادات مذهبی و انجام دادن مناسک مذهبی / ورزش /  گاهی از هم دور بودن  /  پرهیز از قهرکردن  ( یادتان باشد وقتی قهر هستید ، زندگی را باخته اید !! ).

 

  • سلام . خسته نباشید ..من خانمی هستم 25ساله . سه ماه است زیر یک سقف زندگی می کنیم. مشکل خاصی نداریم ولی نمی دانم چرا دلخوری های فراوانی را تجربه می کنیم . واقعا دلیل اصلی را نمی فهمیم .

 

سلام و آرزوی خوشبختی برای شما و زندگی مشترکتان ، اگر چه شرح حال تان خیلی ناقص است ولی یک مباحث عمومی خدمتتان ارائه میدهم امیدوارم بخشی از سوالتان پاسخ داده شود .

اولا اینکه کاملا طبیعی است که دو نفر از دومحیط مختلف ، در این مدت سه ماه زندگی مشترک  کسی را احتمالا به شناخت مشترک نمی رساند و لذا باید صبور باشید و به یکدیگر مهلت دهید .

وهیچ مخلوقی از طرف خداوند با ایراد خلق نشده است بلکه تصور ماست که یک چیزهایی را جور دیگر می بینیم ،بر همین اساس می توان گفت که بخشی از تعارضات زندگی زناشویی ناشی از این است که دوجنس همدیگر را نمی شناسند. روان شناسی زن و مرد از جمله مواردی است که افراد باید در زندگی خود با آن آشنا باشند، چرا که این موضوع در زندگی زناشویی و اجتماعی افراد نیز تاثیر بسزایی دارد. وجود تفاوت ها بین زنان و مردان  اصلا از شگفتی های آقفرینش است. برای مثال ، خانم ها خیال می کنند که مردها خیلی موجودات قوی هستند و باندازه آنان از لطافت روحی برخوردار نیستد ، یا مثلا  مردم خیال می کننند که زنان موجودات  خیلی ظریفی هستند،در حالی که اینطور نیست ، زن موجودیست که می تواند بچه ای را بدنیا بیاورد. و برعکس تصور عمومی ، اتفاقا تحمل مردها نسبت به درد بسیار کم هست .

یکی دیگر از تعارضات جدی ، که شاید ازمهم ترین تفاوت های زن و مرد باشد مربوط به دیدگاه  متفاوت زنان و مردان نسبت به مسائل زناشویی است.حتما شنیده اید که رابطه زناشویی در زنان با عواطف مثبت و احساسات گره خورده است در حالی که در مردها، بیشتر جنبه های فیزیولوژیک و جسمانی دارد. این مساله خیلی وقت ها در زندگی مشترک نادیده می ماند و دلخوری هایی را به وجود می آورد. ، یا مثلا  زنان تشریفات را دوست دارند در حالی که مردان کمتر تشریفاتی هستند.

همچنین استقلال برای مردان مهم است مردها می خواهند که در مورد مسائل مالی و معاملات و سایر موارد مشابه، مستقل عمل کنند. مخالفت همسر یا عدم توجه او به این نکته، می تواند مشکلات و موانعی در زندگی مشترک ایجاد کند زیرا مرد تصور می کند که به احساس استقلالش، لطمه خورده است.

پس برای سازگاری بیشتر ، به  تفاوتهای زن ومرد بیشتر دقت کنید و در این مورد مطالعه بیشتری داشته باشید یا به یک مشاور متبحر رجوع کنید . خوشبختی تان بیشتر و مداوم تر انشالله

 

 

  • سلام.خسته نباشید . من خانمی هستم 21 ساله ، یک و نیم سال است زندگی مشترکمان را شروع کرده ایم . دو سال هم دوره عقد داشته ایم . شوهرم اصلا آدم احساساتی و گرمی نیست . خیلی کم پیش می آید که به من کلمات محبت آمیز بگوید . این اخلاق منو خیلی ناراحت داره و به دیگرانی که محبت می کنند حسودیم میشه .. می بینم که به کارش و زیاد کار کردن بیشتر علاقه داره . همیشه بهش میگم آدم سرد ، یخ ، قلب بتنی ، و ...

گاهی اوقات فکر میکنم کاش میومدم مشاوره قبل ازدواج  و می فهمیدم که شوهرم آدم مهربان و احساساتی نیست . الان چه راهی می توانید جلویم بگذارید ؟ متشکرم

 

سلام و سپاس و آرزوی سلامتی وخوشیختی برای شما زوج جوان . ابتدا دقت داشته باشید  این که همسرتان ،اظهار مهرورزی نمی کنند الزاما بمعنای این نیست که ایشان آدم گرم و مهربان و احساساتی نیستند بلکه می تواند فقط ناتوانی ایشان در ابراز احساسات باشد . همچنین اینکه  بعضی از مردها ذاتا اهل ابراز محبت کلامی نیستند ولی با کارهای دیگر  محبتشان را نشان می دهند  مثلا با زیاد کار کردن تا بتوانند شرایط خوبی را برای خانواده فراهم کنند.

این آقایان اگر بدانند که اگر چه  آنان این گونه محبت می کنند  ولی خانم ها طور دیگری  دوست دارند. ابراز محبت زبانی برای بیشتر خانم ها خیلی خیلی مهم است  . لذا شما سعی کنید  کم کم ابراز محبت زبانی را توی خانواده تان  باب کنید و به  ایشان یاد آوری کنید که در کنار زیاد کار کردن ، کارهای رمانتیک و ابراز محبت و .... رو  یادشان نرود .مثلا بگویید  : " وقتی بهم زبونی ابراز محبت می کنی انقدر احساس خوشبختی می کنم حس می کنم خوشبخت ترین زن روی زمینم..."

یعنی با یک جمله هایی نیازتان را  مطرح کنید که همسرتان  احساس کند اگر آن کار را انجام  دهد خیلی خیلی شوهر بهتری خواهند بود.

ضمنا در رابطه با نوع خطابی که فرمودید به ایشان دارید ( یخ ، یخچال ، بتن !!! )  یادتان باشد همسر شما همانی می شود که مدام توی گوشش می خوانید !  چه  به صورت مستقیم یا غیر مستقیم..  پس از استفاده این القاب برای همیشه دوری کنید  وحتی اگر فعلا در ابراز احساسات قوی نیستند همیشه  ایشان را  مهربان ، و  خانواده دوست  بنامید . خودتان نیز در بذل احساس در محیط خانه خست و مقابله به مثل انجام ندهید .  خوشبخت و تندرست باشید انشالله .

 

  • سلام .تشکر از شما و همه همکارانتان در مجله سرو. واقعا خیلی این روزنامه را دوست دارم . همیشه برنامه ریزی می کنم که به محض چاپ شدن زودتر این را بخرم و بخوانم. من همه اینها را یادداشت می کنم .و در گفتگو با دیگران از آینها استفاده می کنم . الان یک سوال دارم و آن اینکه من خیلی آدم استرسی هستم .به طوری که با هر گفتگویی با دیگران ، استرسی وعصبی می شوم و کار را خراب می کنم .لطفا کمکم کنید .

 

دکتر زهرا عاصمی 

با سلام و تشکر فراوان بابت لطف و روحیه قدرشناس شما خواننده محترم

 روش‌های زیر به شما کمک می‌کند استرس خود را به صورت فوری و در لحظه متوقف کنید ، ولی برای بهبود جدی حتما روان درمانی و مشاوره را جدی بگیرید :

حمید ضیایی
امروزه کمتر کسی به طور جدی به مقوله ی «هنر» به معنای واقعی کلمه می پردازد. هنر، در نقشِ وسیله ای برای کسب شهرت ظاهر شده است. این بِدان معناست که هنر را به عنوان وسیله برگزیده اند؛ وسیله ای که خود هدفی والا و در ساحات اجتماعی سرنوشت ساز است.

حمید ضیایی

در شماره ی پیشین نکاتی را در باب فرهنگ و آثار تاریخی آورده بودم. قصد داشتم در همان شماره و یادداشت به مقوله ی آموزش ورود کنم؛ اما با توجه به اهمیت این مبحث، ترجیح را بر این گذاشتم تا با تفصیل بیشتری به این مقوله بپردازم.

حمید ضیایی


وقتی به افغانستان فکر می کنم، اندوه سراپایم را فرا می گیرد. جنگ! جنگ منفورترین عملی است که ایدئولوژی های عقب مانده بر سرزمین های مظلوم روا می دارند. و افغانستان مظلوم است!

حمید ضیایی

فرهنگ از اساسی ترین نیازهای بشری است که چندان به آن توجهی نمی شود. البته این عدم توجه به این معنا نیست که فرهنگی وجود ندارد. فرهنگ یک امر ناخودآگاه است که افراد یک جامعه بی آنکه متوجه آن باشند به سمت آن سوق پیدا می کنند.

حمیدضیایی
در سال های اخیر چندبار با این جمله مواجه شده اید؟ جمله ای که البته به اعتقاد نگارنده هیچ زیباییِ خاصی هم ندارد.

این دست جمله ها بیشتر با هدف سوق دادنِ انسان ها به سمت زندگیِ فردی دست به دست می شوند. می توان چنین مدعی بود که هدف کتاب های موفقیت و روانشناسی های زرد که در شمارگان قابل توجهی هم منتشر می شوند، همین است

حمیدضیایی

تکنولوژی میراث امروزی ماست. میراثی که از عمرش در کشور ما چندان نمی گذرد و بسیاری از جوانان و نوجوانان از تولد آن آگاهی دارند. البته غرض از تکنولوژی، ابزاری است که امروزه در اختیار همگان است(موبایل، دنیای مجازی و...). به هر ترتیت باید بپذیریم که زندگی امروز بدون این ابزار دور از تصور و گاه ناممکن است؛

دکتر زهرا عاصمی

-        سلام .خسته نباشید . ضمن تشکر می خواستم در مورد دو موضوع  راهنمایی کنید. یکی در مورد بچه هایی که قدرت دفاع از خودشون رو ندارن و دوما درمورد این که ، در برابر رفتار نامناسب  فرزند یا دانش آموز، چه تنبیهی بیشتر موثر است و پیامد بدی ندارد ؟متشکرم