شکوفایی صنعت گردشگری کاشمر از شعار تا عمل

اخبار ترشیز
Typography

حمیدرضا بی تقصیر 

برای شکوفایی صنعت گردشگری در کاشمر چه کردیم؟ در این باره چندین یادداشت در این نشریه تقدیم شما خوانندگان گرامی شده است. امیدمان آن بود مسئولان ذیربط از جمله خوانندگان آن یادداشت‏ها باشند و در دوران مسئولیتشان کاری کارستان بکنند. البته برخی از مدیران یادداشت‏ها را تحسین هم کردند.

حتی بریده مطلب را در تابلوی اعلانات و بعض شبکه ‏های اجتماعی هم گذاشتند ولی کاری کارستان رخ نداد. جالب است بدانید در فروردین 1385 طبق تصویب هیئت وزیران هشت منطقه ویژه گردشگری در خراسان رضوی تصویب شد. کاشمر سهمی از این مهم نداشت. نیشابور منطقه نمونه گردشگری بین‏ المللی خوانده شد.

هيات وزيران همچنين منطقه «ارتكند كلات» را به عنوان منطقه نمونه گردشگري ملي و مناطق شهر «تربت جام»، شهر «تون» و «بشرويه» «سد تبارك‌آباد» و «دره يوسف‌خان»، «اخلمد چناران» و «پيشكوه تربت حيدريه» به عنوان مناطق نمونه گردشگري استاني در استان خراسان رضوي تعیین کرد. در آن روزگار در دوم اردیبهشت 1385 وبلاگم نوشتم:« چرا در سند توسعه کاشمر طرحی برای ایجاد منطقه ویژه گردشگری پیش‏بینی نشده است ؟ اگر شده چرا اجرایی نشده است؟ اهالی محترم شورا را چه می‏شود؟  مدیران ارشد شهر را چه می‏ شود؟ چرا باید شهر های پیرامونی ما از این موقعیت برخوردار شوند و کاشمر محروم بماند؟جواب آیندگان با کیست؟»

آن زمان نشریه سرو کاشمر متولد نشده بود و وبلاگ تعطیل شده، «واژه‏ نویس» رسانه نگارنده بود. در آن روز نوشتم؛« خواهش می‏کنم سیاسی با این سوالات برخورد نکنید. من هم با آن‏ وری‏ها در دوران اقتدارشان و هم با این ‏وری‏ها در حال حاضر با ارایه عکس و مدرک و اشاره به توانمندی‏های منطقه حرف‏ها زده ‏ام و در جلسات متعدد شرکت نموده ‏ام و ویژگی‏ های اکوتوریستی منطقه را تشریح کرده ‏ام.»...«مشکل در کجاست ؟ آقایان مسوول هر گردشگر عامل ایجاد پنج شغل جدید است. آقایان پشت میزنشین در ادوار مختلف چرا غفلت می‏نمایید. چه مشکلی فراروی شماست؟»

در آن یادداشت متذکر شده بودم؛« اینجا دیاری است که خُیر نام ‏آوری چون مرحوم مهندس فتحی  به دو امامزاده  خدمت ‏ها  نمود و بولوار مشجر و باصفای سید مرتضی(ع) را بنیان نهاد و مجموعه سیاحتی و زیارتی سید مرتضی(ع) را آباد کرد. اینجا؛ جایی است که مدیری چون آقای نارنجی مجموعه باغمزار و امامزاده سید محمد(ع) را آباد نمود. آقایان را چه می‏شود؟ کمی به خود بیایید. آقایان کاشمری تهران‏نشین که گرد هم جمع می ‏شوید، شمارا به مقدساتی که می‏پرستید قسم، فکری به حال این دیار بکنید. مردم شریف کاشمر چه باید بکنند که شمایان کمی به توسعه دیارشان بپردازید؟»

همیشه از مدیران ریز و درشت کاشمر استدعا داشتم به میان مردم بیایند و دغدغه ‏های منطقه را از زبان ایشان بشنوند. بارها از مسئولان دیارمان خواهش کردم که نگاهی بومی به آمایش سرزمین کاشمر داشته باشند. مکرر در مکرر عنوان شده که ای فرادستان کاشمر بدانید گاهی زود دیر می‏شود و نسل آتی امروز شما را به قضاوت نشسته‏اند. از آن یادداشت پانزده سال می‏گذرد. در آن یادداشت می‏خوانیم؛«آقایان سری به کلاته‏ها بزنید، چشمه‏ ها و آبشارهای کوهستان شمال شهر را ببینید. سری به کویر جنوب شهرستان بزنید. کاشمر برای مطرح شدند در وادی گردشگری هیچ کم ندارد، جز همت مسوولانش در اعصار مختلف.

در حیرتم از بی ‏خیالی بزرگواران مسوول!!! چه آنی که امروز میزنشین است و منتقد دیروزی است و چه آن که دیروز میزنشین بوده و منتقد میزنشیننان امروز  است. بیایید حرمت نسل‏های آتی را داشته باشیم. خادمان فرهیخته  شورانشین، فرماندار گرامی، نماینده معزز کمی جدی‏تر به مقوله میراث فرهنگی و گردشگری کاشمر بیاندیشید.» به نظر شما جدی‏تر به مقوله مذکور در گذر زمان اندیشیده شده است؟ آیا صنعت گردشگری و بحث میراث فرهنگی و صنایع دستی جایگاهی رفیع در سند توسعه دیارمان دارد؟ آیا در این حوزه نقشه راه داریم؟ آیا این همه در اسناد فرادستی دیارمان جایی و جایگاهی دارند؟

یقین پاسخ به این همه سخت است. ولی چرا باید سخت باشد؟ مگر مدیران تابع برنامه‏های ریز و درشت توسعه نبودند؟ مگر شعار پیشرفت و توسعه سر نمی‏دادند. کمی حافظه را مرور کنید. چه شعارهای خوبی در ادوار مختلف شنیدیم. حرف‏های قشنگی شنیدیم. خدا را شکر مدیران دیارمان قشنگ حرف می‏زنند. قرار بود راه ‏آهن داشته باشیم. منطقه اقتصادی ویژه داشته باشیم. راه ‏های مواصلاتی ساماندهی شود و حتی دو بانده شود. فرودگاه هم قرار بود داشته باشیم. گفتند هتل‏ دار خواهیم شد. از اوج گرفتن صنایع دستی گفته بودند. از توجه خاص به قالی گفته بودند. حرف‏های خوب را به خوب‏ترین نحو ممکن گفته بودند.

کاشمر برای تقویت صنعت مذکور چه کم دارد؟ توانمندی‏های فراوانی داریم. راه‏ حل‏های شکوفایی این توانمندی‏ها هم در رده بومی و استانی و ملی مشخص است. پس چرا کاری کارستان رخ نمی‏دهد؟ اخیراً امام جمعه جدید دیارمان از گردشگری کشاورزی صحبت کرده است. این مهم را به فال نیک می‏گیریم. کاشمر برای آیتم‏های مختلف گردشگری نیازمند همتی عالی در سطوح مدیریتی دیارمان است. اگر ترشیز این خطه عزیز اهورایی را مشترک‏المنافع بدانیم می‏توانیم به فکر پویایی و بالندگی آیتم‏های مختلف گردشگری از گردشگری شکار تا گردشگری علمی باشیم.

کاشمر می‏تواند در آیتم‏های مذهبی(زیارت)، ورزش، بازار و خرید و سوغات، سلامت، شکار، موزه، علمی، کشاورزی و طبیعت‏گردی و انواع آیین‏های سور و سوگ خوش بدرخشد. این همه نیازمند آمایش و پایش و ایجاد بانک اطلاعاتی و تبیین نقشه راه است. باید بخش دولتی مشوق بخش خصوصی برای شکوفایی این صنعت باشد. چرا دیارمان سوغاتسرا ندارد؟ چرا محصولات دیارمان بِرند و بسته‏بندی مطلوبی ندارند؟ چراهای زیادی را می‏توان مطرح کرد. ای کاش روزی روزگاری طرح این چراها موضوعیت نداشته باشد و شاهد ارتقای کمی و کیفی این صنعت در دیارمان باشیم.

پیشنهاد می‏شود اتاق فکری برای رونق گردشگری در دیارمان ایجاد شود. در این اتاق فکر مجموعه‏های حقوقی با هدایت فرمانداری و دفتر نماینده و دفتر نمایندگی میراث فرهنگی و افراد محقق بومی عضویت خواهند داشت. حضور آستانقدس رضوی و اداره اوقاف و امور خیریه و مراکز آموزش عالی و آموزش و پرورش در این اتاق فکر ضروری است. یقین نهادهای فرهنگی و اجرایی مختلف حسب آیتم‏های مختلف گردشگری و دو بحث میراث فرهنگی و صنایع دستی در این اتاق فکر عضویت خواهند داشت. مطلوب آن است که مصوبات این کارگروه عملیاتی شود. آمین

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.