انسان در جستجوی معنا

ادبی
Typography

سارا گنجعلیشاهی

" انسان در جستجوی معنا " عنوان کتابیست که به بیش از 24 زبان زنده دنیا ترجمه شده و میلیون ها نسخه ازآن در سرتاسر جهان به فروش رسیده است. نویسنده این کتاب دکتر " ویکتور فرانکل " روانپزشک،عصب شناس، دکترای فلسفه و پایه گذار مکتب روانشناسی " معنا درمانی " یا "لوگوتراپی"  ازسال 1941 تا پایان جنگ جهانی دوم (سال 1945 )

به جرم یهودی بودن در اردوگاه های کار اجباری آلمان نازی- جایی که بیش از 3 میلیون تن در اتاق های گاز، کوره های آدم سوزی و یا در اثر گرسنگی ، کار زیاد، تزریق اسید و ... جان می باختند- زندانی بود. فرانکل اگرچه خود از اردوگاه های مرگ جان سالم به در برد اما پدر، مادر، برادر و همسر جوانش را در این اردوگاه ها از دست داد.

این پزشک اتریشی  مدتی پیش از اسارت ، زندگی مشترک خود را در کنار همسرش آغاز کرده و به عنوان رئیس بخش خودکشی زنان در بیمارستان روانی وین مشغول به کار بود. او از علاقمندان مکتب روان کاوی بود و احتمالا در آن زمان نمی دانست که خود روزی پایه گذار سومین مکتب وینی روانشناسی – پس از فروید و ادلر-  باشد، در حالی که در مکتب او عامل دردها و روان نژندی های بشر، چیزی متفاوت با نظر استادانش خواهد بود.

کتاب " انسان در جستجوی معنا" شامل دو بخش است: بخش اول  زندگی در اردوگاه های نازی و بخش دوم شرح مختصری از مکتب معنا درمانی.

نویسنده در ابتدا می گوید هدف این کتاب ارائه گزارش از اتفاقات و رویدادهای تاریخی نبوده بلکه تجاربی را منعکس می کند که میلیون ها انسان آن را لمس کرده و از آن رنج برده اند. فرانکل در واقع با مرور خاطرات اسارتش می خواهد فرایند تولد مکتب معنادرمانی را

از دل یک تجربه ی نادر رنج انسانی ، تشریح نماید.

داستان این کتاب اگرچه کوتاه است اما بسیار جذاب و گیراست به طوری که تا اتمام داستان و حتی مدتها پس از آن ذهن خواننده را با خود همراه کرده و به سالهای تاریک جنگ جهانی دوم و شرایطی که انسانها در آن با رنج و سختی های عجیب و غریب روبرو شده اند ، می برد و همواره این پرسش برای خواننده به وجود می آید که

در ذهن انسانهایی که چنان شرایط سختی را تاب آوردند چه گذشت و  چه چیزی آنها را به زندگی پیوند داده بود؟  و این همان سوالی است که فرانکل در بخش دوم کتاب به آن پاسخ خواهد داد.

در شرایط  دهشتناک اردوگاه های کار اجباری کسانی هم بودند که ناگزیر پایان زندگی خود را رقم میزدند: " زندانیانی که امید به آینده را از دست می دادند محکوم به فنا بودند و با از دست دادن ایمان به آینده، دستاویز معنوی خود را نیز به یکباره از دست می دادند، آنها خود را محکوم به فروپاشیدن و پوسیدگی جسمانی و روانی می دیدند. معمولا این فروپاشی به شکل یک بحران و کاملا ناگهانی رخ می داد. زندانیان باتجربه با نشانه های آن آشنا بودند، ما همگی از این لحظه شوم، بیشتر برای دوستانمان وحشت داشتیم تا برای خودمان..."

دکتر فرانکل بعدها گاهی از بیماران خود که از اضطراب و مشکلات  کوچک و بزرگ رنج می بردند می پرسید: چرا خودکشی نمی کنید؟ بیماران پاسخ های متفاوتی می دادند و او می توانست با توجه به پاسخ آنها خط اصلی روان درمانی خویش را بیابد

فرانکل خود دلیل زنده ماندش را امید برای بازنویسی دست نوشته هایش به صورت یک کتاب عنوان می کند، او که یک اگزیستانسیالیست مذهبی می باشد، معتقد است ریشه سرخوردگی ها و مشکلات روانی پیدا نکردن معنا در رنج هاست، بنابراین اگر رنج را شجاعانه بپذیریم تا واپسین لحظات، زندگی برایمان معنی خواهد داشت. وی همیشه به این گفته نیچه استناد میکند: "کسی که چرایی زندگی را یافته، با هر چگونگی آن خواهد ساخت"

این کتاب توسط دکترنهضت صالحیان و مهین میلانی ترجمه و توسط انتشارات درسا در 200 صفحه به چاپ رسیده و تا کنون بیش از 50 بار تجدید چاپ شده است.

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.